മരണത്തിന്റെ നാനാർത്ഥങ്ങൾ

മരണത്തെക്കുറിച്ച ചിന്തകള്‍
ബെര്‍ഗ്മാൻ -സെവൻത് സീൽ, വൈൽഡ് സ്ട്രോബറീസ്

മരണം ഒരു നിത്യസാന്നിധ്യമായി മാറുന്നത്, ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യമായിത്തീരുന്നത്. മരണം എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തോടൊപ്പം ജീവന്റെ നിലക്കാത്ത സ്പന്ദനവും

മരണം, മൂന്ന് സമീപനങ്ങള്‍
1) ശാസ്ത്രം മരണത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നത്
2) കലയും സാഹിത്യവും മരണത്തെ ആവിഷ്‌കരിക്കുന്നത്
3) മതം മരണത്തെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്

എന്താണ് ആത്മാവ്? ശരീരവും ആത്മാവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമെന്ത്?
ഗുഹയുടെ രൂപകം -പ്ലേറ്റോ
ജേംപ്ലാസം
അജ്ബുദ്ദനബ്
മരണാനന്തരം
മനുഷ്യന്റെ അമര്‍ത്യത
മരണാനന്തരം എന്ന ചിന്തയുടെ പ്രസക്തി

സഞ്ചരിക്കുന്ന വാക്കുകൾ

മുഹമ്മദ് ശമീം രചിച്ച, “മക്ക- കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് ഹൃദയത്തിലേക്ക്” എന്ന പുസ്തകത്തിന് ശിഹാബുദ്ദീൻ പൊയ്ത്തുംകടവ് എഴുതിയ അവതാരിക

//”ഈ ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താവ് ഖുര്‍ആൻ ചിന്തകളെ കൈയാളുമ്പോൾ പ്രധാനമായും മൂന്നുതരം കാഴ്ചകളെയാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഒന്ന്, ഖുര്‍ആനെ ഒരു ചരിത്രവസ്തുവാക്കി അതിനെ താമസയോഗ്യമാക്കുന്നു. രണ്ട്, ഇതര മതവിശ്വാസങ്ങളുമായും ദര്‍ശനങ്ങളുമായും സംയോജിപ്പിക്കുകയോ താരതമ്യം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്നു. മൂന്ന്, ഖുര്‍ആനിക ആശയങ്ങളുടെ നേരെ അപനിര്‍മ്മാണരീതി (deconstruction theory) ഉപയോഗിച്ച് വിശകലനം ചെയ്യുകയും വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചരിത്രത്തെ സമകാലീനതയിലെത്തിക്കുകയും കാലദേശങ്ങളെ ലോകാന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് വിപുലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യാൻ ക്ഷണിക്കുന്നു, ഈ കൃതി.”///

രൂപവും അരൂപവും

മനുഷ്യസ്വത്വത്തിന് രണ്ടു ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. രൂപവും ബോധവും.
ബോധത്തിന്റെ മൂന്ന് തലങ്ങള്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട് വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍. വിചാരതലം അഥവാ ബുദ്ധി (ഖുര്‍ആന്റെ ഭാഷയിൽ അഖ്ൽ), വികാരതലം അഥവാ മനസ്സ് (ഖല്‍ബ്), അനുഭവതലം (റൂഹ്) എന്നിവയാണവ. ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍ മനുഷ്യസ്വത്വത്തിന്റെ (നഫ്‌സ്) നാല് തത്വങ്ങളെയാണ് നമ്മളിവിടെ പരാമര്‍ശിച്ചത്. ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങളും കര്‍മേന്ദ്രിയങ്ങളുമടങ്ങുന്ന ശരീരമാണ് ഒന്ന്. അതിനോട് ചേര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ബോധഘടകമാണ് അഖ്ൽ. അതിന്റെ മുകളിൽ ഖൽബ്. ഏറ്റവുമുന്നതിയിൽ റൂഹ്. പദാര്‍ത്ഥപരവും ആശയപരവുമായ ഈ തത്വങ്ങൾ പ്രേരണ, ആസൂത്രണം, പ്രവൃത്തി, അനുഭവം എന്നിവയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
മനസ്സിനെയും ജീവിതത്തെയും ശുദ്ധീകരിക്കാനുള്ള വഴി ജീവിതാസ്വാദനത്തിന്റെ നിരാകരണമല്ല. തൃഷ്ണകളാണ് ദുഃഖത്തിന്റെ ഹേതു എന്നു കണ്ടെത്തുകയും തൃഷ്ണാനിരോധത്തിന്റെ ആര്യസത്യം പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ശ്രീബുദ്ധൻ മനുഷ്യന്റെ ആശാസ്യമായ അഭിനിവേശങ്ങളെ അതില്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. സ്വാര്‍ത്ഥവും അധാര്‍മികവുമാകയാൽ അനാശാസ്യമാകുന്ന തൃഷ്ണ എന്നാണ് ബുദ്ധൻ അതിനെ വിശദീകരിക്കുന്നത്.

കേട്ടും കണ്ടും അറിഞ്ഞും

കാതും കണ്ണും മനസ്സും എന്ന ഖുർആനിക പ്രയോഗത്തിന്റെ വ്യാപ്തി-

സെമിറ്റിക് ജനതയും മതവും
കേൾവിയും അവബോധവും

ഇൻഡോ-യൂറോപ്യൻ സമൂഹങ്ങളും ദർശനവും
കാഴ്ചയുടെ തത്വശാസ്ത്രം

കണ്ണിന്റെയും കാതിന്റെയും ദർശനം
ജ്ഞാനത്തിന്റെ സമഗ്രത
ഇസ്ലാം- സമന്വയം